این روش در شاخههای مختلف جغرافیا کاربرد فراوانی دارد:
اقلیمشناسی: تهیه نقشههای پیوسته بارش، دما و سایر عناصر اقلیمی با استفاده از دادههای ایستگاههای هواشناسی.
ژئومورفولوژی: تهیه نقشه توپوگرافی، برآورد تغییرات برخی شاخصهای ارتفاعی یا ویژگیهای خاک در محدوده مطالعاتی، با استفاده از نمونهبرداری نقطهای.
برنامهریزی شهری: تهیه نقشه توزیع پیوسته دمای سطح زمین یا برخی شاخصهای محیطی در محدوده شهر.
برنامهریزی روستایی: برآورد تغییرات مکانی برخی ویژگیهای منابع آب یا خاک در محدودههای روستایی.
IDW: در این روش نقاط نزدیکتر تأثیر بیشتری بر مقدار برآوردشده دارند.
Kriging: روشی آماری و زمینآماری است که با بررسی ساختار خودهمبستگی مکانی دادهها، مقادیر مجهول را برآورد میکند.
Spline: سطحی هموار ایجاد میکند که از مقادیر نقاط نمونه عبور میکند.
انتخاب روش مناسب به نوع دادهها، تعداد و پراکندگی نقاط نمونه و هدف پژوهش بستگی دارد.
در نرمافزار ArcGIS ابزارهای مختلفی برای انجام درونیابی وجود دارد. ابتدا دادههای نقطهای، مانند اطلاعات ایستگاههای بارانسنجی، نقاط ارتفاعی، برداشت اطلاعات خاکشناسی، وارد نرمافزار میشوند. سپس با انتخاب روش مناسب، یک لایه رستری تولید میشود که تغییرات مکانی متغیر موردنظر را در سطح منطقه نشان میدهد.
البته دقت نقشه نهایی به کیفیت دادههای ورودی، تعداد و پراکندگی نقاط و روش انتخابشده وابسته است.
اگر برای پایاننامه یا مقاله خود به تهیه نقشههای هم بارش، هم دما، هم ارتفاع (توپوگرافی) یا سایر نقشههای تحلیلی و درونیابی مکانی که اطلاعات نقاط موجود را به کل منطقه مورد مطالعه تعمیم میدهند، نیاز دارید، میتوانید با من در تماس باشید.
مطالب مرتبط: